Jak zmierzyć okno i wybrać marszczenie

Dobrze zmierzone okno to połowa sukcesu. Druga połowa to marszczenie — od niego zależy, ile tkaniny kupisz i jak firana będzie się układać. Poniżej wszystko, o co pytają nas klienci w hurtowni.

Jak zmierzyć okno

Szerokość

Mierz karnisz albo szynę, nigdy samo okno. To najczęstszy błąd. Firana ma zasłaniać całą przestrzeń, nie tylko szybę, a karnisz zwykle wystaje poza okno po kilkanaście centymetrów z każdej strony.

Szerokość liczymy od końca do końca karnisza, pomijając ozdobne końcówki. Okno jest zawsze węższe — firana mierzona do szyby wyjdzie za wąska.

Karnisz mierz bez ozdobnych końcówek — tkanina i tak się na nie nie wsunie.
Przy karniszu dwurzędowym zmierz osobno drążek na firanę i osobno na zasłony.
Zapisz wynik. To Twoja szerokość przed zmarszczeniem podzielona przez współczynnik — za chwilę policzymy resztę.

Wysokość

Punkt zerowy pomiaru zależy od zawieszenia. Kropka pokazuje, skąd prowadzić miarkę w dół.

Punkt, od którego liczysz, zależy od sposobu zawieszenia:

Taśma marszcząca — od górnej krawędzi taśmy, czyli praktycznie od żabek lub ślizgów, w dół. Po zmarszczeniu firana skraca się o 1–2 cm, warto to doliczyć.
Przelotki (oczka) — od górnej krawędzi drążka. Pamiętaj, że górna część tkaniny wystaje nad drążek o kilka centymetrów.
Tunel — od górnej krawędzi tunelu do dolnego brzegu.

Trzy długości zamawiane najczęściej. Przy firanie do podłogi zostaw 1–2 cm prześwitu — inaczej będzie szorować.

Najczęściej wybierane długości: do parapetu (1 cm nad nim), pod parapet (10–15 cm poniżej) albo do podłogi z prześwitem 1–2 cm. Przy firanie do podłogi nawet centymetr różnicy jest widoczny, więc mierz w dwóch, trzech miejscach — podłogi i sufity rzadko są idealnie równe.

Ile tkaniny, czyli współczynnik marszczenia

Im większy współczynnik, tym gęstsze fałdy i więcej tkaniny na tym samym karniszu.

Współczynnik to stosunek szerokości tkaniny do długości karnisza. Standard to od 1:2 do 1:3, najczęściej wybierane 1:2.

Długość karnisza	1:1,5 — lekka fala	1:2 — standard	1:2,5 — gęste fałdy
1,5 m	2,25 m	3 m	3,75 m
2 m	3 m	4 m	5 m
2,5 m	3,75 m	5 m	6,25 m
3 m	4,5 m	6 m	7,5 m
4 m	6 m	8 m	10 m

Do wyniku dolicz około 20 cm na obszycie boków. Przy lekkim woalu radzimy raczej 1:2,5 niż 1:3 — bardzo gęste marszczenie na prześwitującej tkaninie zabiera światło i pokój robi się ciemniejszy, niż zakładasz.

Typy marszczenia

Kształt fałd wynika z rodzaju taśmy. Z tej samej tkaniny można uzyskać zupełnie różny efekt.

Układ fałd w widoku od góry — tak różnią się cztery najczęściej wybierane taśmy.

Taśma ołówkowa (plisa)

Równe, pionowe fałdy przypominające ustawione obok siebie ołówki. Marszczenie 1:2, zakładki jednakowe. Najbardziej uniwersalna i najczęściej wybierana — pasuje wszędzie.

Smok

Równe zakładki zachodzące na siebie jak ząbki suwaka. Marszczenie 1:2, ale z możliwością regulacji szerokości. Najbardziej elegancka — dobra do wnętrz klasycznych i minimalistycznych.

Motylek

Fałdy rozchodzące się jak skrzydła motyla. Efekt subtelny, najlepiej wygląda na firanach gładkich i lekko zdobionych, gdzie wzór nie kłóci się z układem tkaniny.

Kontrafałda (taśma zakładkowa)

Kilka fałd występujących naprzemiennie, tworzących regularne, płaskie zakładki. Bardzo dobrze wypada na firanach gładkich i haftowanych. Uwaga: takiej taśmy nie da się rozciągnąć, więc szerokość musi być policzona dokładnie.

Tunel i przelotki

Tunel to najprostsze rozwiązanie — zdejmujesz drążek i nasuwasz na niego firanę. Charakter romantyczny, marszczenie zależy od tego, ile tkaniny wsuniesz. Przelotki dają miękką, nowoczesną falę i same są elementem dekoracyjnym; wymagają karnisza rurkowego.

Żyłkowa czy bawełniana?

Taśma żyłkowa — przezroczysta, lekka, wytrzymała, nie odkształca się w praniu. Do firan, zwłaszcza cienkich i prześwitujących.
Taśma bawełniana — mocniejsza i grubsza. Do zasłon i tkanin mięsistych. Przy przezroczystej firanie będzie widoczna, dlatego jej tam nie polecamy.

Szerokość taśmy dobieraj od 5 cm w górę — węższa nie ułoży tkaniny równo. Szerokie taśmy pięknie wyglądają przy długich zasłonach, ale przy krótkich firanach potrafią przyciągnąć uwagę bardziej niż sama tkanina.

Najczęstsze błędy

Pomiar okna zamiast karnisza — firana wychodzi za wąska.
Brak zapasu na marszczenie — tkanina wisi płasko i wygląda jak prześcieradło.
Liczenie wysokości od parapetu, a nie od miejsca zawieszenia.
Zerowy prześwit nad podłogą — firana szoruje i szybko się brudzi.
Zapomniany zapas na obszycie boków i dołu.

Szycie na wymiar

Mamy własną szwalnię w Olsztynie i szyjemy u siebie od 1991 roku. Tkaninę tniemy na dowolną długość, bez zaokrąglania w górę — płacisz za tyle metrów, ile potrzebujesz.

Co możemy zrobić: obszycie boków i dołu, wszycie taśmy marszczącej w wybranym typie i szerokości, ołowianka u dołu, żeby firana ładnie opadała, skrócenie gotowej firany, zazdrostki, obrusy i pościel na wymiar.

Najprościej jest tak: zmierz karnisz i wysokość, a resztę policzymy razem. Zadzwoń pod 89 526 65 40 albo przyjedź do hurtowni przy Wincentego Pstrowskiego 15/1 w Olsztynie — wzorniki i całe rolki oglądasz na miejscu, przy oknie. Jeśli wolisz pisać, napisz na sklep@katel.olsztyn.pl i podaj wymiary oraz rodzaj zawieszenia.

Nie masz pewności, jaka tkanina sprawdzi się w Twoim oknie? Powiedz nam, jak okno jest ustawione względem słońca i czego oczekujesz — czy firana ma przede wszystkim rozpraszać światło, czy zasłaniać wnętrze od strony ulicy. To zwykle wystarcza, żeby zawęzić wybór do dwóch, trzech tkanin.